Πώς είναι δομημένο ένα domain

Ενότητα 1: Τι είναι το DNS; · Χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά

Στόχος μαθήματος: Μετά από αυτό το μάθημα θα μπορείτε να αναγνωρίζετε τα μέρη ενός domain και να διαβάζετε ένα όνομα από δεξιά προς αριστερά.

Βασικές έννοιες: label, TLD (ccTLD και gTLD), δεύτερο επίπεδο, subdomain, root, τελεία στο τέλος, FQDN, μέγιστο μήκος

Ένα όνομα αποτελείται από labels

Πάρτε το όνομα www.shop.voorbeeld.nl. Αποτελείται από τέσσερα κομμάτια, χωρισμένα με τελείες: www, shop, voorbeeld και nl. Κάθε κομμάτι ονομάζεται label.

Ένα domain διαβάζεται από δεξιά προς αριστερά. Δεξιά βρίσκεται το πιο γενικό μέρος, αριστερά το πιο συγκεκριμένο. Σε μια ταχυδρομική διεύθυνση συμβαίνει κάτι ανάλογο: γράφετε πρώτα το όνομα και τελευταία τη χώρα, αλλά το ταχυδρομείο αναζητά πρώτα τη χώρα και μόνο στο τέλος το πρόσωπο. Ένα domain γράφεται επίσης έτσι, από το συγκεκριμένο προς το γενικό, με τη χώρα (ή μια άλλη κατηγορία) δεξιά και το όνομα του υπολογιστή αριστερά. Γι' αυτό το DNS το διαβάζει από δεξιά προς αριστερά: πρώτα τη χώρα, τελευταία το όνομα του υπολογιστή.

Το δέντρο

Το DNS είναι δομημένο ως ανεστραμμένο δέντρο:

                    . (root)
          ┌─────────┼──────────┐
         nl        com        org
      ┌───┴───┐      │          │
 voorbeeld   sidn  google   wikipedia
   ┌──┴──┐
  www   shop
         │
        www

• Στην κορυφή βρίσκεται η root, η ρίζα του δέντρου. Δεν έχει όνομα. Γράφεται ως μεμονωμένη τελεία.
• Από κάτω βρίσκονται τα top-level domains ή TLD: nl, com, org, de, be και πάνω από χίλια άλλα.
• Από κάτω βρίσκονται τα ονόματα που μπορείτε να καταχωρήσετε, όπως το voorbeeld κάτω από το nl. Αυτό ονομάζεται δεύτερο επίπεδο. Μαζί σχηματίζουν το voorbeeld.nl: το domain σας.
• Οτιδήποτε προσθέτετε εσείς οι ίδιοι αριστερά από αυτό είναι ένα subdomain: www.voorbeeld.nl, shop.voorbeeld.nl, ακόμη και www.shop.voorbeeld.nl. Αυτά δεν χρειάζεται να τα καταχωρήσετε. Ως κάτοχος του voorbeeld.nl τα δημιουργείτε εσείς οι ίδιοι, όσα θέλετε.

Είδη top-level domains

Υπάρχουν δύο κύρια είδη TLD:

Αυστηρά μιλώντας, το .eu δεν είναι χώρα, αλλά αντιμετωπίζεται ως ccTLD. Κάθε TLD έχει τους δικούς του κανόνες: ποιος μπορεί να καταχωρήσει, για πόσο διάστημα, πώς λειτουργεί η μεταφορά. Αυτούς τους κανόνες τους καθορίζει ο διαχειριστής του TLD (δείτε μάθημα 1.3).

Ορισμένες χώρες λειτουργούν με ένα επιπλέον επίπεδο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, συχνά καταχωρείτε κάτω από το .co.uk. Στο voorbeeld.co.uk, το uk είναι το TLD, αλλά η καταχώρηση γίνεται στο τρίτο επίπεδο. Για τη λειτουργία του DNS αυτό δεν έχει καμία σημασία: είναι απλώς ένα label παραπάνω.

Η τελεία στο τέλος

Επίσημα, κάθε πλήρες όνομα τελειώνει με τελεία, όπως στο www.voorbeeld.nl. (προσέξτε την τελεία στο τέλος). Αυτή η τελευταία τελεία είναι η root. Στο πρόγραμμα περιήγησής σας δεν τη γράφετε ποτέ, καθώς το ίδιο την προσθέτει σιωπηρά. Σε έναν πίνακα DNS όμως έχει σημασία.

Ένα όνομα που τελειώνει σε τελεία ονομάζεται πλήρες όνομα ή FQDN (fully qualified domain name). Ένα όνομα χωρίς τελεία στο τέλος είναι σε έναν πίνακα DNS συνήθως ένα σχετικό όνομα: ο πίνακας προσθέτει το δικό σας domain στο τέλος.

Ας υποθέσουμε ότι διαχειρίζεστε το DNS του voorbeeld.nl και συμπληρώνετε ως τιμή μιας εγγραφής το mail.voorbeelddomein.nl, χωρίς τελεία. Τότε ο πίνακας στην πραγματικότητα το μετατρέπει σε:

mail.voorbeelddomein.nl.voorbeeld.nl.

Αυτό το όνομα δεν υπάρχει, και η εγγραφή σας δεν λειτουργεί. Με τελεία στο τέλος (mail.voorbeelddomein.nl.) είναι σωστό. Αυτό είναι ένα από τα πιο συχνά λάθη στο DNS. Το μάθημα 2.2 αναλύει αυτό το θέμα περαιτέρω. Ορισμένοι πίνακες προσθέτουν την τελεία αυτόματα ή σας προειδοποιούν· ελέγχετε πάντα, αφού αποθηκεύσετε, πώς εμφανίζεται η εγγραφή.

Κεφαλαία, χαρακτήρες και μήκος

• Τα κεφαλαία γράμματα δεν έχουν σημασία. Το Voorbeeld.NL και το voorbeeld.nl είναι το ίδιο όνομα.
• Οι επιτρεπόμενοι χαρακτήρες για hostnames είναι γράμματα, αριθμοί και η παύλα (όχι στην αρχή ή στο τέλος ενός label). Υπάρχουν επίσης ονόματα με γράμματα όπως é ή ü (IDN, internationalized domain names). Αποθηκεύονται στο DNS ως κωδικός που ξεκινά με xn--. Για παράδειγμα, το café.nl γίνεται xn--caf-dma.nl.
• Μια κάτω παύλα (_) τη συναντάτε σε τεχνικά ονόματα όπως _dmarc.voorbeeld.nl ή selector1._domainkey.voorbeeld.nl. Αυτά δεν προορίζονται ως διεύθυνση ιστότοπου, αλλά για ειδικές εγγραφές (ενότητα 4).
• Μέγιστο μήκος: ένα label μπορεί να έχει το πολύ 63 χαρακτήρες, ολόκληρο το όνομα το πολύ 253 χαρακτήρες (χωρίς την τελευταία τελεία). Αυτό ορίζεται στο RFC 1035.

Πού βρίσκεται το domain σας και πού το subdomain σας;

Η διάκριση μεταξύ domain και subdomain είναι πρακτικά σημαντική:

• Το domain (voorbeeld.nl) το καταχωρείτε και το πληρώνετε σε έναν registrar. Εκεί ρυθμίζετε επίσης τους nameservers.
• Τα subdomains (www, shop, mail) τα δημιουργείτε εσείς οι ίδιοι στο DNS του domain σας. Για αυτό δεν χρειάζεστε registrar.

Το όνομα voorbeeld.nl καθαυτό, χωρίς τίποτα μπροστά του, το ονομάζουμε σε αυτό το μάθημα βασικό domain (apex). Στην ορολογία του κλάδου ονομάζεται apex ή zone apex. Σε πίνακες γράφεται συχνά ως @.

Σύνοψη

• Ένα domain αποτελείται από labels χωρισμένα με τελείες· διαβάζεται από δεξιά προς αριστερά.
• Δεξιά βρίσκεται το TLD (ccTLD όπως το .nl ή gTLD όπως το .com), πριν από αυτό το καταχωρημένο όνομα, πριν από αυτό τα subdomains.
• Η root είναι μία μεμονωμένη τελεία· ένα όνομα με τελεία στο τέλος είναι ένα πλήρες όνομα (FQDN).
• Χωρίς τελεία στο τέλος, ένας πίνακας προσθέτει το δικό σας domain στο τέλος.
• Ένα label έχει το πολύ 63 χαρακτήρες, ένα όνομα το πολύ 253· τα κεφαλαία δεν μετρούν.

Κουίζ

Άσκηση

Άσκηση Z1.2: Ανάλυση ενός ονόματος. Πάρτε το όνομα nl.wikipedia.org. Συμπληρώστε: (1) το TLD, (2) το καταχωρημένο domain, (3) το subdomain. Αναζητήστε στη συνέχεια ποιους nameservers έχει το TLD org (εγγραφή NS του org.) και συμπληρώστε έναν από αυτούς.

Περαιτέρω ανάγνωση

Αυτά τα άρθρα περιγράφουν την κατάσταση στο WebOké. Σε άλλους παρόχους η λειτουργία είναι παρόμοια.

• Η ιστορία του Domain name
• Εγχειρίδιο WebOké 2.1: Αναζήτηση και επιλογή domain